^{Murat Ali Blach – Mülheim an der Ruhr}

Almanya’nın Kuzey Ren Vestfalya (KRV) eyaleti 14 Eylül 2025 – Pazar günü Yerel Yönetimler ve Uyum Meclisi seçimleri için sandık başına gidecek. KRV 18 milyonu geçen nüfusu ile Almanya’nın en yoğun nüfusu olan eyaletlerinden biri ve 12.6 Milyon seçmene sahip. 16 yaş ve üzeri her Alman vatandaşı oy kullanabiliyor. Ayrıca 1.2 milyon yabancı uyruklu kişi de Uyum Meclisi için oy kullanacak.

Mülheim an der Ruhr şehrinde Uyum Meclisi için bağımsız olarak adaylığını koyan bir isim var. Damla Küçükyılmaz. Çorumlu bir annenin ve Adanalı bir babanın kızı olan Damla, Almanya’da doğmuş büyümüş ve başarılı bir eğitim hayatı geçirmiş. Kendisi bir karma okulda (Gesamtschule) öğretmenlik yapıyor. Evli ve bir evlat sahibi. Mülheim an der Ruhr’da ikamet ediyor.
Damla’yı kısaca tanıdıktan sonra kendisine adaylık süreci ile ilgili sorumlarımızı yönelttik. İşte sorularımız ve Damla’nın cevapları.

Sorular ve Cevaplar:
Soru: İlk olarak, neden tam olarak Uyum Meclisi için aday olduğunuzu bize anlatabilir misiniz?
Cevap: Uzun yıllardır eğitim ve gençlik çalışmalarıyla ilgileniyorum.
İnsanların farklı ama eşit değerli olduğuna inanıyorum.
Aday olmamın nedeni, yalnızca yasaların yeterli olmadığını, insanların önyargılarını ve ideolojilerini kırmamız gerektiğini düşünmemdir.
Özellikle gençlere yönelik siyasi ve kültürlerarası eğitimi daha erişilebilir hale getirmeyi amaçlıyorum.

Soru: Sizin için “başarılı bir uyum” ne demek? Bu kavramı nasıl tanımlarsınız ve yerel düzeyde bunu nasıl somutlaştırabilirsiniz?
Cevap: Başarılı entegrasyon, insanların toplumda eşit fırsatlara sahip olması, saygı görmesi ve katılım sağlayabilmesidir. Eğitimde başarı, çocukların kreşten üniversiteye kadar desteklenmesi, diplomaların tanınması, iş ve konut erişiminde ayrımcılığın azalmasıyla ölçülebilir. Ayrıca gençlerin daha aktif bir şekilde siyasi ve kültürel hayata katılması da önemlidir.
Soru: Yerel yönetimde uyum politikalarına dair bugüne kadar yapılanlarda hangi eksiklikleri görüyorsunuz? Hangi alanlara öncelik vermek istersiniz?
Cevap: Mevcut politikalar parçalı ve koordinasyonsuz ilerliyor. Özellikle eğitim alanında ciddi boşluklar var. Örneğin, ilkokuldan liseye geçişte göçmen kökenli öğrenciler için yeterli rehberlik ve destek mekanizması yok. Bu nedenle benim önceliğim, dil öğreniminden başlayarak eğitim hayatı boyunca kesintisiz bir destek hattı kurmaktır. Buna somut bir örnek olarak: Her okulda “eğitim ve entegrasyon koordinatörü” görevlendirilerek öğrencilerin hem dil hem de akademik ihtiyaçları takip edilmeli. Ayrıca gençlerin siyasi eğitim alabilmesi için okulların ders programları, gençlik merkezleri ve kültürel kurumlarla ortak projeler yürütmelidir (örneğin tiyatrolarda demokrasi atölyeleri, müzelerde göç tarihi sergileri ile birlikte tartışma programları). Göçmen gençlerin yalnızca izleyici değil, karar süreçlerinde aktif katılımcı olabilmesi için öğrenci meclisleri ve gençlik konseylerinde temsilleri zorunlu hale getirilmelidir.

Soru: Bağımsız bir aday olarak, siyasi partilerden bağımsız hareket etmenin hem avantajları hem de zorlukları neler? Bu durum sizin etkili olmanıza nasıl yardımcı olacak ya da engel olacak?
Cevap: Avantajım, partilerden bağımsız olarak hareket edebilmem ve toplumun gerçek ihtiyaçlarına daha yakın olmamdır. Zorluk ise sınırlı kaynaklardır. Bunu dernekler, okullar ve gençlerle güçlü iş birlikleri kurarak aşmayı planlıyorum.

Soru: Yerel topluluklarda özellikle genç göçmen kökenli bireylerin katılımını artırmak için hangi adımları öneriyorsunuz? Onların sesi daha fazla duyulabilir mi?
Cevap: Gençler için gençlik meclisleri kurulmalı, küçük proje fonları sağlanmalı. Okullar, gençlik merkezleri ve kültür kurumlarında siyasi eğitim atölyeleri yapılmalı. Gençler sosyal medya ve yerel meclislerde daha görünür hale getirilmelidir. Ayrıca ulaşım desteği, çeviri ve çocuk bakım hizmetleri sunularak engeller kaldırılmalıdır.

Soru: Dil, eğitim, istihdam ve konut gibi temel alanlarda yabancı kökenli vatandaşların karşılaştığı en büyük engeller neler? Bunlara karşı hangi politikaları destekler veya önerirsiniz?
Cevap: Entegrasyon sürecinde odak noktamız insanların nereden geldikleri değil, sahip oldukları bilgi, yetenek ve potansiyeller olmalıdır. Bunun için kapsayıcı yapılar oluşturulmalı:

Dil: Dil, topluma katılımın anahtarıdır. İnsanların yalnızca kurslarla değil, aynı zamanda interaktif etkinliklerle (örneğin spor, sanat, kültürel projeler) dili yaşayarak öğrenmeleri sağlanmalıdır. Böylece sosyal bağlar da güçlenir.

Eğitim: Her çocuğa eşit erişim imkânı sağlanmalı. Okullarda rehberlik ve destek programları ile öğrencilerin güçlü yönleri erken keşfedilmeli, başarıları desteklenmelidir.

İş: İnsanların bilgi ve becerileri ön planda olmalı. Diploma tanıma süreçleri hızlandırılmalı, aynı zamanda köprü programlarıyla kişilerin yeteneklerini yerel iş piyasasına aktarabilmeleri sağlanmalıdır.

Konut: Konut politikaları kimsenin kökenine göre değil, sosyal ve ekonomik kriterlere göre şekillenmeli. Ayrımcılığı önleyecek şeffaf mekanizmalar kurulmalı ve uygun yaşam alanları herkes için erişilebilir hale getirilmelidir.

Soru: Farklı kültürlere sahip topluluklar arasında diyalog ve karşılıklı anlayışı nasıl güçlendirebiliriz? Sizce yerel düzeyde bunun için neler yapılabilir?
Cevap: Komşuluk diyalogları, kültürel etkinliklerde siyasi eğitim çalışmaları yapılmalı.
Müze, tiyatro ve kütüphaneler gençler için siyasi ve kültürel eğitim alanı olmalıdır. Göç ve mülteci deneyimi olan insanlar daha görünür ve duyulur hale getirilmelidir. Arabulucular ve rehberlik programları ile toplum içi güven artırılmalıdır.

Soru: Eğer seçilirseniz, göreve başladıktan sonra ilk olarak hangi üç şeyi başarmayı hedefliyorsunuz?
Cevap: Hedeflerimi şöyle sıralayabilirim.
1- Eğitim ve Katılım Merkezi kurulması: Bu merkez yalnızca dil, iş ve konut danışmanlığı değil, aynı zamanda çocuklar, gençler ve yetişkinler için dil öğrenme, beceri geliştirme ve toplumla etkileşim programları sunmalıdır. Amaç, insanların sahip oldukları bilgi ve yetenekleri destekleyerek eğitim ve iş hayatına hızlı bir şekilde katılımlarını sağlamaktır.
2- Gençler için siyasi eğitim eylem planı (okul, gençlik merkezi, kültürel kurum iş birliği).
3- Ayrımcılıkla mücadele ve önleme planı (Eğitim, şeffaf başvuru mekanizması, raporlama sistemi).